دانلود کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می کرد

توضیحات

کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می کرد

معرفی کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد: مجموعه داستان برگزیدگان جایزه ا. هنری 2012

کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می کرد دربردارنده‌ی دوازده داستان کوتاهِ منتخبِ سال 2012 است که در مهم‌ترین نشریات ادبی آمریکای شمالی به انتشار رسیده‌اند. این کتاب بخشی از مجموعه‌ی برگزیدگان جایزه‌ی اُ. هنری و بنیاد قلم آمریکا، به سردبیری لورا فورمن محسوب می‌شود. در این مجموعه داستان‌هایی از نویسندگانی با ملیت‌های متفاوت، از آمریکایی تا چینی تا لیبیایی وجود دارد.

درباره‌ی کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد

جایزه‌ی ادبی اُ. هنری از معتبرترین جوایز داستان‌های کوتاه دنیاست. بیش از صد سال از عمر این جایزه می‌گذرد و در این مدت موفق شده استعدادهای زیادی را به جهان معرفی کند. از چند دهه پیش برگزارکنندگان آن تصمیم گرفته‌اند داستان‌های منتخب هر سال را در یک کتاب مجزا منتشر کنند. دلیل آن‌ها این بود که هم این داستان‌های برجسته را در اختیار علاقه‌مندان قرار بدهند و هم سنت داستان کوتاه را حفظ کنند. تاکنون ده‌ها جلد از مجموعه‌ی برگزیدگان جایزه‌ی اُ. هنری منتشر شده است.

کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد (The Woman Who Lived in the House) به منتخبین و برندگان سال 2012 این جایزه اختصاص دارد. لورا فورمن (Laura Furman) ویراستار و دبیر این مجموعه بوده و هیئت داوران را ماری گِیتسکیل، دانیال معین‌الدین و ران راش تشکیل می‌دهند. آن‌ها سعی کرده‌اند با در نظر گرفتن تکَثر فرهنگی، داستان‌هایی متنوع از کشورها و زبان‌های مختلف را گردآوری کنند. این داستان‌ها گرچه در فرم متفاوت‌اند و به قصه‌های متفاوتی می‌پردازند، اما از نظر محتوایی تا حدی به هم نزدیک‌اند؛ همه‌ی آن‌ها می‌کوشند نگاه دیگری به انسان و انسانیت داشته باشند.

کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد از دوازده داستان کوتاه تشکیل شده که در حقیقت، بهترین آثار منتشرشده‌ی سال 2012 محسوب می‌شوند. این داستان‌ها در نشریات مهمی همچون نیویورکر، هارپرز و زوتروپ به چاپ رسیده بودند. در مجموعه‌ی پیش رو داستان‌هایی از نویسندگانی با ملیت‌های متفاوت گردآوری شده؛ از حشام مطرِ لیبیایی تا یی ین لویِ چینی، میروسلاو پِنکُف بلغارستانی، کارل تارو گرینفلد ژاپنی-آمریکایی، و چندین نویسنده‌ی مطرح آمریکایی. برخی از این نویسندگان پیش‌تر هم چندین بار جزو منتخبین جایزه‌ی اُ. هنری قرار گرفته بودند و جایزه‌ی بهترین داستان را برده بودند؛ مثل آنتونی دوار، مارک اسلوکا، جیم شُپارد و استیون میلهاسر.

داستان‌های کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد در ژانرهای مختلفی اتفاق می‌افتند؛ بعضی از داستان‌ها واقع‌گرا و رئالیستی هستند مثل داستان‌های «مهربانی» یا «صورتک خرگوش» و برخی دیگر روی مرز واقعیت و خیال راه می‌روند و به فانتزی نزدیک می‌شوند؛ داستان‌های «تولدی در میان جنگل کوین» و «اشباح» از این‌گونه هستند. تعدادی از داستان‌های این کتاب لحنی طنز و سرخوش دارند مثل «خاور باختر» و «زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد»،‌اما تعدادی دیگری، شبیه «آنچه گفته یا انجام شد» و «نعیمه» تا حدودی تراژیک و تلخ هستند.

بااینکه قصه‌ها در کشورهای متفاوت اتفاق می‌افتند و شخصیت‌های آن‌ها ازنظر جنسیت، نژاد و حتی سن با هم فرق دارند، اما درنهایت، همه‌ی این داستان‌ها می‌کوشند پرسش‌های مهمی در مورد زندگی و انسان پیش بکشند و مخاطب را وادار می‌کنند در نگاهش تجدیدنظر کند.

کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد را انتشارات نیستان با ترجمه‌ی زهرا سلیمی عرضه کرده است.

درباره‌ی مجموعه‌ی برگزیدگان جایزه‌ی اُ. هنری

مجموعه‌ی برگزیدگان جایزه‌ی اُ. هنری (PEN/O. Henry Prize Stories)، متشکل از داستان‌های برنده‌ی جایزه‌ی اُ. هنری و بهترین داستان‌های کوتاه سال است که در نشریات آمریکایی یا کانادایی چاپ ‌شده‌اند. هدف این مجموعه پاسداشت فرم اصیل داستان کوتاه و حفظ و اشاعه‌ی آن‌هاست. از سال 2009 این جایزه با همکاری بنیاد قلم آمریکا داستان‌ها را انتخاب می‌کند. نشر نیستان تمام این سری را در دست ترجمه دارد و تاکنون سی‌وشش جلد از آن را منتشر نموده است.

با لورا فورمن بیشتر آشنا شویم

لورا فورمن (متولد 1945) نویسنده، داستان‌نویس و ویراستار آمریکایی است. او در دانشگاه بنینگتون تحصیل کرد و نزدیک به سی سال استاد دانشگاه تگزاس در آستین بود. فورمن شانزده سال دبیری مجموعه‌ی برندگان جایزه‌ی اُ. هنری را بر عهده داشت. او چندین مجموعه داستان و رمان به انتشار رسانده که از بین آن‌ها می‌توان به «نوشیدنی با آشپز»، «پارک تاکسیدو» و «خانه‌ی شیشه‌ای» اشاره کرد. فورمن مجله‌ای به نام داستان کوتاه آمریکایی هم منتشر می‌کند که به خاطر آن توانسته نامزد جایزه‌ی ملی مجله شود.

در بخشی از کتاب زنی که با من در یک خانه زندگی می‌کرد: مجموعه داستان برگزیدگان جایزه ا. هنری 2012 می‌خوانیم

هر چیزی را که لازم داشتم با خودم آورده بودم، اما باز هم احساس بی‌قراری می‌کردم. آن شب دوباره باران یخی بارید و صبح روز بعد دیدم که گاز پیک‌نیکی‌ام زیر یخ مانده. صورتم را شستم، جوراب‌هایم را عوض کردم، چاقوی عقاب‌نشانم را برداشتم و از تپه پایین آمدم. رسیدم به رودخانه و جاده‌ای که به سمت شهر می‌رفت. هوا کاملاً آفتابی بود و من از بس عرق کرده بودم مثل موش آب‌کشیده شده بودم.

همین‌ که رسیدم سر کوچه‌ای که خانه جنیس در آن‌جا قرار داشت، دیگر داشت از تمام تنم آب می‌چکید. چند دقیقه همان‌جا ایستادم. زیپ جلیقه‌ام را باز کردم تا کمی خنک شوم. بعد رفتم به سمت در خانه جنیس و زنگ زدم. ضامن چاقوی عقاب‌نشانم از بالای جیبم معلوم بود. اصلاً نمی‌دانم آن را برای چه با خودم آوردم.

یک مرد سریع در را باز کرد، انگار منتظر من بود. احتمالاً شوهر سابقش بوده. از سر تا پای مرا ورانداز کرد و پرسید: «با کسی کاری داشتید؟» گفتم: «جنیس خانه است؟» با شنیدن این حرف یک‌بار دیگر با دقت به ‌من نگاه کرد و آن موقع بود که فهمیدم با آن‌همه لباسی که پوشیده بودم چقدر مسخره به نظر می‌آمدم. از شدت عرق حتی یقه ژاکتم هم خیس شده بود.

گفت: «بله. داخل خانه است. چه کارش داری؟»

همان‌جا خشکم زد. دست و پایم داشت می‌لرزید. گفتم همین الآن است که چاقو از جیبم بپرد بیرون. بعد جنیس آمد پشت سر مرد و مرا نگاه کرد. فقط توانستم بگویم: «هیچی. برمی‌گردم.» بعد سریع آن‌جا را ترک کردم.

مرد از پشت سرم داد زد: «هی!» بعد صدای خنده جنیس را شنیدم. قلبم داشت از تپش از جایش بیرون می‌زد. با خودم گفتم همین الآن است که سکته کنم.

مطالعه بیشتر: کتاب یادداشت های شخصی یک پیاده نظام